TSK’nin operasyonu sonrasında “Arazime türbe inşaatı yapıldı” diyen Suriye vatandaşını gazete manşetinde görünce, sınırlarımızın nereden geçtiğine ilişkin bir dönem Kardak kayası ile güncelleşen uluslararası hukuk tartışmalarını, çoğu sınırların belirsizliğine ya da iyi belirlenmemişliğine bağlı sınır aşımlarından kaynaklı arazi ihtilaflarıyla dolup taşan taşra mahkemelerini, evimizin dükkanımızın kapısının önüne “başkası” arabasını park etmesin diye yapılan cambazlıklara uza

Yoksulluk ve beyin gelişimi üzerine etkileri üzerine daha önce aktardığım iki makaleyi hatırlatarak başlayayım. “1,099 çocuğun beyin görüntülerinin analizine bakılan önemli bir çalışma Nature Neuroscience ’da yayımlandı (Noble ve ark., Mart 2015). Sonuçlar oldukça net: yıllık 25,000 dolardan az kazanan ailelerin çocuklarının beyin yüzölçümleri yılda 150,000 dolardan çok kazananlardan % 6 daha küçük. Beyin kıvrımlarının çokluğu oranında artış gösteren beyin yüz ölçümü bilişse

Çocukların eğitimi daha iyi olsun diye özel okullara gönderen, göndermek için özveriye katlanan anne-babalar arasında iş adamı kafasına sahip olanlardan sıkça duyduğum bir hayat planı var: “Bu çocuğun okulu, dersleri için harcadığım parayı bir kenara koysam, çocuğu da okula mokula göndermesem. Yaşı büyüdüğünde o parayla bir iş kurarız, ev alırız..” Eğitim düzenini ne kadar beğenmesek de, daha iyisini bulana kadar idare ettiğimiz her çözüm gibi “hiç yoktan iyi”... En azından

Öğrenme; yaşam boyu süren, bilgiyi algılama, organize etme, depolama ve gerektiğinde bu bilgiyi geri üretmeyi içeren kapsamlı bir süreçtir. Öğrenme, sadece yeni bir beceri kazanma ya da akademik bir alanda yetkinleşme olarak görülmemeli; sosyo-duygusal ve kişilik gelişimini de içeren bir kavram olarak düşünülmelidir. Bu süreçte yer alan, bireyin öğrenme deneyimlerinde ortaya çıkan kimi aksaklıklar kişinin tüm yaşam kalitesini etkileyebilmektedir. Öğrenme süreci sırasında b

Gazetelerde Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) tedavisinde kullanılan ilaçların bir yılda yüz binlerce kutu yazıldığına (gerekmediği halde aşırı kullanıldığına) ilişkin bir haber çıktı. DEHB hakkında en çok yazılıp çizilen psikiyatri tanılarından birisidir. DEHB ile ilgili psikiyatrların ilaçları aşırı kullandığını öne süre haberler periyodik olarak ortaya çıkar, tartışılır, iddiaların geçersizliği yanlışlığı ortaya konur. Birkaç ay ya da bir yıl sonra tekrar ayn

"Kadınlar gününde bile erkekler gündemi ele geçiriyor", demezseniz şiddete yatkın erkeklik gelişimine ilişkin bilgi ve hipotezlerden aktarmalar yapan bir yazı hazırladım. Özgecan cinayeti sonrasında yayımlanan çok sayıda değerlendirme arasında özellikle Nükhet Sirman (T24) ve Orhan Öztürk (Cumhuriyet Bilim Teknik) tarafından yazılanlar konuya ilişkin sosyal, kültürel, psikolojik ve ekonomik etkenleri bir araya getiriyordu. Bu yazıda aktaracağım Orhan Öztürk’ün yazısında erkek

The Truth About Children and Divorce. Dealing with the Emotions So You and Your Children can Thrive . Robert E. Emery . (2004) Viking Press. What About The Kids; Raising Your children Before, During and After Divorce. Judith Wallerstein and Sandra Blakeslee. (2003) Hyperion Press. Divorce Poison: How to Protect Your Family from Bad-mouthing and Brainwashing , New and Updated Edition. Richard A. Warshak. The Co-Parents' Handbook: Raising Well-Adjusted, Resilient, and Resource

Günümüzde ülkemizdeki rejimin bizi sürüklediği yönden endişe duyanlar ‘akıl ve fikir’ sınırlarının aşıldığından örnekler sunarak, ‘zekaya hitap ederek’ endişelerinin haklılığına toplumu ikna etmek istiyorlar. Oysa, ‘akıl ve fikir’ başlığı altında toplayacağımız zihinsel özelliklerin önemli bölümü, şu pek önem verdiğimiz zekamız çok yüksek olsa bile, gündelik olayların akıllı fikirli biçimde açıklamasına akıl erdirmemizi sağlamaz. Yıllar önce 4 Z başlığı altında ifade ettiğim

Tıp öğrencisi Seyfettin’in (Yazgan) 16 Ocak 1935’te teşrih (anatomi) atlasının en arka sayfasına yazdığı başlıktaki cümlenin altına imza atmayacak kaç eski ve yeni tıp öğrencisi vardır? Seyfettin’in bu notuna kendisi de şaşırmamıştı; anlattığına göre babası Nafiz de teşrih (anatomi) dersinin “bitirdiklerinden”di; hesaba gore o da anatomi dersini 1902’de okumuş, o yıl “bitmiş” olmalıydı. Oğlunu okulun ve derslerin zorluğu hakkında uyarmış, ama İzmir’den İstanbul’a tıp okumaya

Hürriyet Cumartesi ekindeki Aile-Çocuk sayfası için Hiperaktif çocuklarla ilgili sorular ve cevapları: Bir çocuğun hiperaktif olduğu nasıl anlaşılır? Onun hareketli olması ‘hiperaktif’ olarak nitelendirilmesi için yeterli midir? Hiperaktif kelimesi Dikkat Eksikliği/Hiperaktivite Bozukluğu adı ile bilinen nörogelişimsel bozukluk tanısını almış çocuklar için yaygın kullanılan bir tür takma addır. Bu terim yanıltıcıdır çünkü her DEHB’li çocuk hiperaktif olmadığı gibi (yaşla az

İngiltere ve ABD’de yapılan araştırmalara göre üniversite öğrencileri arasında ilaç kullanımında artan bir eğilim göze çarpmış. ABD’de 2008 yılında, 1800 üniversite öğrencisiyle yapılan bir araştırmada reçetesiz stimulan kullanımının %34’ü bulduğu gözlenmiş (DeSantis, Webb & Noar, 2008). Yine aynı yılda Nature Dergisi tarafından yapılan ankette, her 5 kişiden birinin odaklanma, hafıza ve konsantrasyonu arttırmak için ilaç kullandığı ortaya çıkmış. İlaç kullanımının en yaygın

“Dünyamızda liderden yana bir eksik yok” diye de tercüme edilebilecek bu başlığı takip eden HBR makalesinde yazar Prof. Petriglieri özetle,“Her şey var, amaç yok” diyor. Petriglieri’ye göre tuzu kuru olarak tanımlanabilecek yerleşik, oturmuş kurum ve toplulukların başında olanların fazla liderlik yapmasına gerek kalmayan bir düzen var; bir anlamda “top çevirme” şeklinde cereyan eden bu liderlik, zaten belirlenmiş ve değiştirilmesi planlanmayan bir takım maddi hedeflere dönü

Bazen, kendimizi tehlikede hissederek, tehlike olmadığı halde, duygularımızla hareket ederiz. Beynimizin “kaybedeceğin hiçbir şey yok, artık dibe vurdun” dediği koşullarda, alarm sistemini susturup, ortada ne kadar risk varsa alır, tehlikenin kucağına atlayabiliriz… Beynimiz bizi hayatta tutmaya dönük en temel organımızdır. Bu işlevini gerçekleştirirken, çevrede olan bitenlerin oluşturduğu, hayatta kalmamızı etkileyebilecek tehlikeleri hesaba dökerek, davranışlarımızı yöneti

Babaların çocukların hayatındaki yeri nedir? Bu yer çocukların psikolojik ve sosyal gelişimine nasıl etkide bulunur? Son 5 yıldır babalar ve çocuklarının ilişkisini inceleyen araştırmacıları çokça dinleme fırsatı buldum, araştırmalarını öncelikle okudum. Ülkemizde AÇEV’in öncülüğünde gerçekleşen baba destek programlarını yürüten grup liderleri ve katılımcılar ile değişik kentlerde tanışıp konuştum. Araştırmaları ve izlenimlerimin özetini sloganlaştırılayım desem, “Büyümek bab

Babamı “sushi vardı da, biz mi yemedik?” ya da “aypod vardı da biz mi kullanmadık?” derken gözümün önüne getirebiliyorum… Büyüklerimle aramda bir kuşak farkı olduğuna ilk ne zaman dikkat ettim? Daha doğrusu, aradaki farkın bir “kuşak” farkı olduğunu ne zaman düşündüm, hatırlamıyorum. Çocukken çoğumuz, büyüklerin sevdiği yemekleri pek sevmez, onların gündelik faaliyetlerini, alışkanlıklarını, dinledikleri müziği, arkadaşları ile konuştuklarını anlamsız ve sıkıcı buluruz. Büyü

Çocuklu hayat üzerine yazıp çizen ve tartışıp konuşan birisi olarak söylediklerimin nasıl bir yarar sağladığını merak eder dururum. Anne-babalık kitaplarına (ya da bloglara, yazılara) bakarak çocuk büyüten ülkemizde kaç kişidir acaba? Anne-babalık ile ilgili herkesin ağız tadına uygun tüyolar veren ya da çocuk nasıl formatlanır, onu öğretiyorum diyen kitapları bile katıp bir hesap yaptığımızda hangi oranı tutturabiliriz? Aklıma yemek kitapları geliyor. Yüksek kaliteli fotoğr