Pandeminin ne tür bir travma yarattığını araştırmaya ve anlamaya çalışırken bildik bir başka “doğal” afet olan depremin travmasını göğüslemek zorunda kaldık. Aynı anda birden fazla travmatik olay ile karşılaşmak beynimiz başta olmak üzere bedenimizin dört bir yanındaki savunma sistemlerini dinmek binmeyecek bir alarma geçirdi. Talihsizliğin hep bize düştüğü yargısında acele etmeyelim, kafa kesme eylemleri ya da maden “kaza”ları, seller, yangınlar şekline girmiş felaketler yay

*Bu yazı Stajyer Psk. Mısra Gürol, Güzel Günler Kliniği tarafından yazılmıştır. Ruh sağlığı, dünya çapında kritik bir halk sağlığı sorunudur. Yetişkinlerde herhangi bir ruhsal bozukluğun yaşam boyu yaygınlık oranı %46,4 iken ergenlerde bu oran %46,3’tür. Ergenlik dönemi, ruh sağlığı bozukluğuna müdahale etmek için uygun bir dönemdir, çünkü birçok ruh sağlığı sorunu 20 yaşından önce başlamaktadır. Ağır ruhsal bozukluğu olan birçok genç bireyin genel olarak ruh sağlığı hizmeti

2013’ten bugüne ayrılık/yoksulluk/ölüm konusunda yazdıklarımdan bir kolaj. Yazıların bazılarının linklerini dipnotta bulabilirsiniz. İntihar olaylarını ya da yaşamaktan başka türlü vazgeçiş biçimlerini duydukça ülkemizin içine battığı ve nasıl çıkılacağını kestirmekte zorlandığımız durumla ilişkilendiriyoruz. Durumun yol açtığı moral bozukluğunun varlığı tartışılmaz, ancak içinde olduğumuz moral bozukluğunun hangi noktada ruhsal bozukluklara, kendine zarar verici eylemlere d

Abstract: Grief and dissociation after traumatic exposures are among the most important predictors of posttraumatic stress disorder (PTSD). This article introduces the Traumatic Dissociation and Grief Scale (TDGS), a 23-item measure easily adminis- tered. The TDGS, the Child PTSD-Reaction Index (CPTSD-RI), and a questionnaire concerning risk factors related to the event (losses, injury, and witnessing death and injuries) were administered to school-aged children who had been

Deprem gerçeğiyle yüz yüze bir ülkeyiz. Önümüzde de büyük İstanbul depremi var ve yurttaşların bu konuda oldukça tedirgin olduğunu görüyoruz. Olası bir deprem sonrası da insanlar ne yapacağını bilemiyor. Yardıma gidenler de psikolojik olarak bu noktada büyük zarar görüyor. Bu noktada ne tür tavsiyeler verebilirsiniz? Afetler, felaketler bireysel ve toplumsal düzeyde, yaşamın kaçınılmaz bir parçası. Bazılarımız bu felaketlere hayatlarında daha fazla denk gelirken, bazılarımız

Ruhsal travmatik etkileri olan toplumsal olaylar sonrasında olayların sonuçlarını denetlemek ve gidermek için toplum kesimlerinin uzlaşması ile oluşacak ortak tutumlara ihtiyaç sürecektir. Bireyi dış dünyanın tehlikelerine, hayatın bilinmezliğine karşı güçlendirici, kayıplara karşı tahammülünü arttırıcı etkilerin oluşması için inişli çıkışlı olabilecek bir toparlanma sürecinde farklı toplumsal kesimler arasında iletişim ve dayanışmanın artması ve toplumun tümüne (ama en çok ç

- Ruhsal problemler açısından risk altındaki çocukları belirlemek, - Diğer sağlık çalışanlarını ve bakımverenleri riskli gruplar için eğitmek (fiziksel ya da duygusal yatkınlığı olanlar, daha önce ruhsal problemi olanlar, destek sistemi yetersiz olanlar, geçirilmiş travma ya da ölüm deneyimi olanlar ve sürekli medya yayınları ile indirekt maruziyet yaşayanlar), - Çocuklardaki stres reaksiyonunun gittikçe iyileşip iyileşmediğinin ya da daha ayrıntılı müdahaleye ihtiyaç duyulu

Bu tip üzücü bir olaydan sonra okula geri dönmek çocuklar için koruyucu bir faktördür. Öğretmenler de bu olaydan sonra kendi ihtiyaçlarını ihmal etmemelidirler. - Duygusal ve fiziksel olarak kendinize bakmalısınız. Siz ve aileniz, öğrencileriniz gibi kayıplar vermiş ve üzücü anlar yaşamış olabilirsiniz. Onlara destek olmak için öncelikle kendinize gerekli desteği sağlamanız gerekmektedir. - Beslenmenize dikkat edin, yeterince su için, uykunuzu ihmal etmeyin. - Diğer öğretmenl

- Öğrencilerin çoğunluğunun etkilendiği bir okulda dersler daha kısa tutabilir, dersleri daha yavaş işleyebilr, daha az ödev verilebilirsiniz. Okul performansında görülen bir düşüş anlayışla karşılanmalıdır. - Sınıfınızda bu olaydan çok ağır bir şekilde etkilenen öğrencileri belirlemekte yarar vardır. Çünkü bu öğrenciler psikolojik sorunlara daha yatkın olurlar. - Okul içinde çalışanlar arasında bu olayla ilgili konuşmalara dikkat edin. Bazı konulara çocukların kulak misafiri

- Çocuğunuzun iyiliği için önce kendi sağlığınıza dikkat edin. Çünkü onun için en önemli rol modeli sizsiniz. - Destek olarak sevdiklerinizle vakit geçirin. - Kavga, içki içme, sigara içme veya madde kullanımı gibi zararlı davranışlardan kaçındırın. - Çocuğunuzun duygularını ifade etmesi için sanatsal ve günlük tutma gibi yöntemleri teşvik edin. - Bu olayları çocuğunuzun yanında tartışırken dikkatli olun.Önyargılı ve şiddet içeren konuşmalar yanlış örnek olabilir. Suçlayıcı v

Çocuklar öğretmenlerinden, arkadaşlarından, medyadan bilgi sahibi olacaklardır. Bizim amacımız bu alınan bilginin doğru olmasını ve bu bilgiden katastrofik sonuçlar çıkarmamalarını sağlamak olmalıdır. Bunu sağlamak için; - Bu konuyu konuşmaktan kaçınmayın. Çocuğunuza sorular sorun. Ne bildiğini, nerden bilgi aldığını öğrenmeye çalışın. Aksi takdirde, çocuğunuza olayın konusulamayacak kadar korkutucu bir olay olduğu izlenimi verir, olduğundan daha yoğun bir endişe ve korkuya

Başa çıkma becerilerinin geliştirilmesi için önce kişilerin yanlış kabullenmeleri ve bilgilendirilmelerinin öğrenilmesi ve düzeltilmeye çalışılması gerekmektedir. Genel baş etme yolları: - Travmaya maruz kalan kişilerin, dışarıdan gelip olayları daha nesnel değerlendirebilecek biri tarafından bilgilendirilmesi, - Stresin, daha kolay başa çıkılabilecek parçalara bölünmesi (Küçük parçalara bölünen strese karşı baş etme daha kolay olacaktır), - Kişiler arası destek ve cesaretle

- Öncelikle çocuklara, acilen durumu anlamalarını kolaylaştıracak somut bir açıklama yapılmalıdır. (Daha detaylı bilgi için “travmatik olaylarla baş etme yolları” bölümünden yararlanabilirsiniz.) - Afetzedelerin hikâyelerini paylaşmak, anlattıklarını duyarlı ve dikkatli olarak dinlemek gerekir. Sıkıntılarını iyice anlamadan yönlendirmeye çalışmak yardımdan çok zarar verir. - Duygu, davranış, algı, düşünce, ilişki, hayal ve beden düzeyindeki tüm yaşantılarını aktarma konusunda

Bir yakınınızı kaybettikten sonra yas süreci ile ilgili kesin doğrular yoktur. Yas süreci bireysel farklılıklar gösterir. İnsanların ölüme tepkileri yaşa, önceki deneyimlere, duygusal sağlık durumuna ve sosyal-aile ortamlarına göre değişir. Yas tutan insanlarda görülen davranışlar aşağıdaki gibi olabilir. - Üzüntü, kızgınlık, suçluluk ve güvensizlik gibi duygusal tepkiler, - Uyku problemleri, iştah kaybı ve agresif davranışlar, - Kişiler arası anlaşmazlıklar, sosyal izolasyo

Bu tip felaketlerden sonra çeşitli duygusal, düşüncesel belirtiler ve davranışsal değişimler olabilir ve bunlar normaldir. Her insan bu tip olaylardan sonra diğerlerinden farklı belirtiler gösterebilir. Bu belirtiler günlük yaşamı etkileyebilir ve günlük işlevleri yerine getirmeyi engelleyebilir. Genel olarak görülen belirtiler; - Olayları tekrar tekrar deneyimleme, - Felaketi hatırlatan yer, olay veya eşyalardan uzak durma davranışı, - Donukluk hissi, uyuşuk gibi hissetme,

Savaş, kaçırılma, doğal veya ‘yapay’ afet gibi felaketler sonucunda cesetlerine ulaşılamayan veya kimliği saptanamayan bireyler “ölümleri kesinleşmemiş insanlar” olarak tanımlanır. Belirsizliğin hükmettiği bu durumlar insanlarda karışıklık ve ümitsizlik duygularına yol açabilir. Soma’daki maden faciasında bu yazının yazıldığı anda hayatta olup olmadıkları belli olmayan ancak umudun azaldığı belirtilen çok sayıda insan var. Ölümün (ya da hayatta kalmış olmanın) kesinleşmediği