'Türk çayı': Bir Cumhuriyet İçeceği (Kahveye Nazaran)

(İngilizcesi adıyla yayımlanmış, 'Bir Tatlı Telaş' (Haziran 2013) kitabından alıntı)

Kahvaltıda çay yoktu.sade kahvesini kahvaltı sonrasında içerdi. babam kahvaltıda süt içerken, dedem de yapılmıyordu. 1920lerin çocuğu olan 1930’lara kadar Türkiye’de yaygın üretimi sahiplenmeyi de hak etttiğimiz bu bitkininçekinmediğimiz, ama tüketim tarzımızla bu çok başka şey gibi sahiplenmekten hiç kültürel işlemlerle Türk yapılmış biriçilen çay da ‘Türk’ değil. Ama devşirilip sınıftan, her bölgeden insan tarafından Ülkenin dört bir yanında her ürk çayına gelince…TOsmanlılıkla ilişkili bir çağrışım yapıyor.içecek sayılabilir; kahve ise daha emperyal, Çay bir bakıma Cumhuriyetçi bir bağlayabilir miyiz?bu mekanizmaları daha iyi çalıştırmasına başarıyla, bazen aslından iyi, yapabilmesini ya da Batılılaşması gibi köklü ve karşıt gözüken değişimleri değil, Türklerin İslam dinini kabul etmesi kullandığımız becerilerin, sadece lezzet için örtüşüyor. Böyle baktığınızda taklit için üretirken kullandığı mekanizma birbiriylekullandığı mekanizma ile yeni bir bakış (bir anlamda taklit ederken) beynimizin bir lezzeti ya da davranışı ithal ederken Bizde bulunmayan, başka, ‘yabancı’ farklı bir durum olduğunu sanmıyorum. için de aynı işi yapıyor. Beynimizde burun, başkalarından aldığımız lezzetler ve geliştirmek için kullandığımız dil ve düşünürüm. ‘Kendi’ lezzetlerimizi tatmak kabullenip kendininin yapmakta, diye olmayan (‘ecnebi’, ‘yabancı’) lezzetleri Mutfağımızın başarısı kendinden Feelings Run FasterTürk 25Kahvesi